Afgelopen vrijdag belde ik je op. Ik was radeloos. Mees, kitten van 6 maanden, was ontglipt op donderdag 5 maart via de voordeur. Ze was nog nooit buiten geweest alleen bij ons in de ren achter het huis. Twee dagen lang heb ik overal gezocht, alle struiken doorzocht, posters opgehangen en bij mensen aangebeld op de beurt om te vragen of ze na haar wilden uitkijken. Jij zei mij dat ze op zoek ging naar een knappe kater want daar was ze aan toe. Daarna kwam ze weer thuis. Via mail aan jou nog gevraagd waar ze was... ze zat in een tuin met gras aan de overkant van ons huis. Ook wist je te vertellen dat Mees meer ruimte nodig had en dat ze zat was van de brokjes. Ze wilde variatie in het eten en meer vrijheid. Die belofte heb ik gemaakt en jij hebt dat kenbaar aan haar gemaakt. Mees wilde nog even haar vrijheid en zou 's nachts weer thuiskomen. Om 4.30 uur 's morgens heel vroeg stond onze 'femme fatale" luid te miauwen voor de deur. Ik liet haar binnen, gaf haar andere brokjes en daarna ging ze lekker slapen alsof er niets gebeurd was. Diezelfde dag een looptuigje gehaald opdat wij straks lekkere wandelingen kunnen maken. Eerst even langzaamaan wennen. Angelique bedankt voor je bemiddeling.
